Het mysterie van de piramides

Het is begrijpelijk dat piramides vaak worden gezien als graven voor de koningen. Als we namelijk kijken naar de granieten kisten in de Egyptische piramides van Gizeh zouden we ons inderdaad wel in kunnen beelden dat dit sarcofagen zouden kunnen zijn voor de overleden farao. Er is echter nog nooit een mummie in een piramide gevonden waarvan men met zekerheid kon zeggen dat dit de overblijfselen zou betreffen van een koning of koningin. Het was daarnaast ook gebruikelijk dat koningen en notabelen werden begraven in de zogenaamde "Vallei der Koningen" (waar tevens de mummie van de beroemde jonge farao Toetanchamon werd gevonden in het jaar 1922 door Howard Carter en George Herbert) en niet in één van de piramides.

Volgens Abd'el Hakim Awyan (1926-2008); archeoloog en woordvoerder van de hedendaagse Egyptische mysterieschool "Khemit School of Ancient Mysticism"), wat de leer van de oude orale oud-Egyptische tradities verspreid, zou men het onderscheid moeten maken tussen een veredelde mastaba zoals bijvoorbeeld de zogenaamde "piramide" van Djoser, wat volgens hem geen echte piramide zou zijn maar een trapsgewijs verhoogde begraafplaats, en de piramides zoals de piramides van Gizeh welke volgens hem een heel andere functie zouden hebben gehad.

Over het algemeen wordt verondersteld dat Veel Egyptologen Gebruikelijk is een begraafplaats zoals in de Vallei der Koningen prachtig verrijkt met ornamenten, decoraties en hiërogliefen, maar dit soort versieringen zijn niet terug te vinden in de zogenaamde "Koningskamer", de vermeende grafkamer in de Grote Piramide van Gizeh waar door vele Egyptologen verondersteld wordt dat hier het gemummificeerde lichaam van de farao Khufu zou hebben gelegen maar door grafroverij verloren zou kunnen zijn geraakt. Hier vinden we namelijk slechts een ruwe stenen kist zonder deksel in een totaal onversierde kamer. Er is dan ook absoluut geen bewijs dat deze kamer of deze piramide ooit gebruikt werd als een graf.


De muren van de Koningskamer, gelegen in het hart van de Grote Piramide, bestaat uit gladde granieten stenen welke met zo'n uitmuntende nauwkeurigheid naadloos op elkaar aansluiten dat het zelfs onmogelijk is om er een velletje papier tussen de voegen te stoppen. In deze niet zo grote kamer staat slechts een enkele lege granieten kist met wat lijkt op een beschadigde hoek. Onderzoek van experts heeft uitgewezen dat deze geslepen is met zo'n hoge graad van nauwkeurigheid dat het wel lijkt alsof men de steen met laser heeft bewerkt. In ieder geval zou het onmogelijk zijn om dit voor elkaar te krijgen met behulp van slechts primitief gereedschap of men moet hier werkelijk een levenstaak van hebben gemaakt.


In zowel de Koningskamer als de Koninginnekamer zijn er twee smalle schachten in zowel de noordelijke en zuidelijke muren. Het is niet geheel duidelijk wat het doel was van deze schachten, maar ze lijken gericht te staan op de sterren van zowel de noordelijke als de zuidelijke hemisferen. Het was waarschijnlijk niet de bedoeling om hier doorheen te kijken omdat de noordelijke schacht een knik vertoont, tenzij in de bochten ooit een soort van spiegels zouden zijn aangebracht, maar zoiets is echter nooit aangetroffen. Vaak worden de schachten verklaard als een doorgang naar de sterren voor de geest van de farao.


De noordelijke schacht in de Koningskamer is gericht op de Poolster (een term voor de meest noordelijke zichtbare ster). Vandaag de dag is dit de ster genaamd Polaris, welke zichtbaar tijdens de nachtevening tussen ongeveer 21 maart en 23 september, maar vroeger in de oud-Egyptische tijd was dit de ster Thuban van de constellatie van Draco. De zuidelijke schacht in de Koningskamer wees naar de riem van Orion, wat door de oude Egyptenaren geassocieerd werd met de god Osiris. In de Koninginnekamer wees de noordelijke schacht naar de Kleine Beer, terwijl de zuidelijke schacht wees naar de ster Sirius, wat door de oude Egyptenaren werd geassocieerd met de godin Isis.


Volgens de helderziende Douglas James Cottrell zouden de schachten in de Koninginnekamer kijkschachten geweest zijn en, wanneer ze open waren, tevens een een bepaalde astronomische uitlijning aangeven welke, wanneer deze uitlijning opnieuw gebeurt, de terugkeer van deze renaissance oftewel deze periode van begrip zou betekenen; namelijk de terugkeer van de Wet van Één. Dit zou een terugkeer zijn van deze geesten en harten, door hun ervaringen in Atlantis, welke zouden komen om de planeet te heropenen, te herervaren, te regenereren en te herbouwen. (Bron: "Rev. Douglas James Cottrell PhD: The Great Pyramid Queen's Chamber Mystery Shaft", door Rammsteinregeln.)

Sommige onderzoekers denken dat de Bijbelse "Ark van het Verbond", uit het verhaal van het boek Exodus, in deze stenen kist zou hebben kunnen staan voordat Mozes deze met zich meenam. Volgens de beschrijvingen die in de Bijbel gegeven zijn zou deze namelijk gemakkelijk in de stenen kist hebben gepast. In de Bijbel werd de Ark van het Verbond soms gebruikt als een wapen, wat zou kunnen betekenen dat het een soort apparaat geweest kon zijn dat energie kon vasthouden of opwekken.

De Engelse auteur, ambachtsman en machinist Christopher P. Dunn opperde eens de suggestie dat er mogelijk ooit eens een grote explosie plaats had gevonden in de Koningskamer vanwege de grote scheuren in de granieten balken aan het platform. De algemene opvatting is echter dat deze veroorzaakt zouden zou zijn door een aardbeving. Daarnaast zou de chocoladebruine kleur van de stenen kist en de nabije muren kunnen duiden op verschroeiing omdat deze waarschijnlijk oorspronkelijk roze waren zoals bij Aswangraniet. Misschien was het deksel van de granieten kist ooit eraf geblazen met dynamiet of een ander soort explosief, dat zou ook verklaren waarom deze kist een stuk in één van de hoeken mist.

Dunn vermoed ook dat de Gizeh-piramides grote machines waren waarmee men in staat was energie op te wekken en dat sporen van machinale precisiebewerking aantoonbaar zijn in vele oud-Egyptische bouwwerken. Hij speculeert verder dat deze gigantische bouwwerken op specifieke plaatsen in de wereld zijn gebouwd om door hun enorme gewicht de aardkorst op deze voorheen mogelijk onrustige plaatsen te stabiliseren.

Volgens de oude Egyptische orale tradities zou de Grote Piramide op een bepaalde manier zijn gebouwd dat het gebruik kon maken van verschillende natuurkrachten welke op deze manier een etherische energie zou opwekken met een hoge trillingsfrequentie wat kon worden gebruikt om de trillingsfrequentie van het energielichaam te verhogen. Dit zorgde voor een verruiming van het bewustzijn en een zuiverdere verbinding met het Goddelijke waardoor men zich kon verbinden en communiceren met de heilige energieën van het universum welke men in het oude Egypte kende als de "Neters".

Op deze manier zouden men in de oud-Egyptische tijd de Grote Piramide hebben gebruikt voor een inwijding in de stenen kist in het hart van de piramide: de Koningskamer. Deze kamer zou zo zijn gebouwd dat deze afgestemd zou zijn op een bepaalde toon/trilling waardoor, dankzij de wet van resonantie (meetrillen), de trilling van het energielichaam van de ingewijde verhoogd zou worden naar het aanwezige trillingsniveau van de kamer. In een zeker opzicht zou de Grote Piramide dan ook op een soort van muziekinstrument lijken.

Het boek "The Secret Teachings of All Ages" (1928), geschreven door de in Canada geboren auteur en mysticus Manly P. Hall, beschreef de inwijding (pagina 41) als het drama van de zogenaamde "tweede dood" waar de kandidaat werd "begraven" in de grote kist in de Koningskamer. Deze kamer was als een poort, een doorgang tussen de materiële wereld en de transcendente gebieden van de Natuur. Terwijl het lichaam van de ingewijde in de kist lag vloog zijn ziel als een havik met een mensenhoofd door het hemelrijk van de ruimte, om hier uit de eerste hand de eeuwigheid van Leven, Licht en Waarheid te ontdekken, als wel de illusie van Dood, Duisternis en Zonde. Als op de kist geslagen zou worden zou de resulterende toon geen tegenhanger kennen in welke bekende toonladder dan ook.

Zoals eerder genoemd zouden de Meso-Amerikaanse piramides en tempels van Teotihuacán volgens de inheemse legendes zijn gebouwd met het doel om "mensen in goden te veranderen", wat zou kunnen betekenen dat Teotihuacán tevens ooit een inwijdingsplaats geweest had kunnen zijn net zoals de piramides van Gizeh.
Volgens de Khemit School of Ancient Mysticism bouwde men in de oudheid op meerdere plaatsen op de aarde vele krachtige bouwwerken welke gebruik maakten van de elementen uit hun omgeving en deze combineerde met de energie die van nature vanuit de leylijnen van de aarde voortvloeide. Deze gebouwen werden gebouwd volgens de zogenaamde "heilige geometrie" wat de kosmologie en de energetische opbouw van ons holografisch universum nabootste. Deze heilige geometrie zou gebaseerd zijn op geometrische natuurwetten waar men vroeger veel kennis van had maar vandaag de dag zijn worden deze door wetenschappers amper of niet geheel begrepen. De Gizeh-piramides en de Sfinx (die men Tefnut noemt) zijn volgens de school veel ouder dan de schoolboeken ons vertellen.
De oude piramides zouden niet gebouwd zijn als graven. De piramides, tempels en monumenten waren namelijk oorspronkelijk gebouwd als apparaten voor het verzenden en ontvangen van energie en/of signalen, als apparaten voor het verhogen van bewustzijn, en mogelijk als interdimensionale of intergalactische communicatie- of reisapparaten. Een complexe architectuur van de natuurlijke elementen van energetische rots, gecombineerd met de frequenties van geluid en verscheidene temperaturen van stromend water, werken allen samen om energie op te wekken. De verschillende piramides waren met elkaar verbonden in een netwerk door een dynamisch ontwerp van ondergrondse tunnels en schachten. (Een zekere theorie over de werking van de piramide als een energiegenerator werd uitgelegd de video: "The Secrets Hidden in the Pyramids of Egypt", en werd tevens gepresenteerd in Carmen Boulter's documentaire: "The Pyramid Code" (2009).)
De Gizeh-piramides bestaan voor het grootste gedeelte uit kalksteen, waarin vaak kwarts is gevormd. De stenen in de gangen en kamers zijn van graniet, wat voornamelijk bestaat uit drie mineralen: kwarts, veldspaten en mica. Vooral in de granieten blokken van de Koningskamer is een hoge concentratie kwarts aangetroffen. Ook de meeste obelisken in Egypte zijn van granietsteen. Het röntgenonderzoek van de Franse wetenschapper Joseph Davidovits heeft uitgewezen dat ook de dekstenen van de Gizeh-piramides zeer piëzo-elektrisch kristalachtig materiaal bevatten. Het piëzo-elektrisch effect is het verschijnsel dat kristallen van bepaalde materialen, waaronder kwartskristal, onder invloed van druk een elektrische spanning produceren en andersom: vervormen als er een elektrische spanning op wordt aangelegd. In dit geval zouden de stenen van de piramide kunnen functioneren als een grote condensator; een elektrische component dat elektrische lading opslaat. Het stromende grondwater onder de piramide is hierbij één van de energiebronnen die de piramide zou gebruiken om haar op te laden, en mogelijk was het de bedoeling om de nu opgeladen en gevitaliseerde waterstroom te transporteren naar andere gebieden op de wereld.

De verschillende hoeken van de bovenste schachten in de Koningskamer zouden mogelijk specifiek gericht zijn op het ontvangen en verzenden van de energie van en naar de sterren waarop deze gericht zou staan. In zijn lezing: "Source Reading 9217" uit het jaar 1988, beschreef het Amerikaanse trance-medium Paul Solomon (1939-1994) de piramide als een bouwwerk om toegang te krijgen van de energie van voorbij de aardatmosfeer. Vrij vertaald naar het Nederlands:

"...Nu, dit is de bron voor de fascinatie met de kracht van de piramide. En, als dit begrepen zou worden, bevatte een kern van steen met een condensator, een uitlaat georiënteerd naar specifieke sterren, Polaris is één daarvan. En met een overleggende schede van wat nu genoemd wordt, of her-ontdekt, nog niet geperfectioneerd, genoemd supergeleidend keramiek. [Het keramiek] werd opnieuw overlegd met doorschijnende calciet wat het mogelijk maakte om toegang te krijgen tot universele energie van voorbij de aardatmosfeer en werd voor een tijd gebruikt om de aarde te stabiliseren, maar werd op een bepaald moment misbruikt dat een grote catastrofe veroorzaakte op aarde. Wanneer misbruikt zijn zulke instrumenten krachtig genoeg om de atmosfeer, het leefmilieu, zelfs het klimaat, het weer, en meer te verstoren."
(Bron: www.wisdomofsolomon.com/psr28.html)


Dit wil blijkbaar zeggen dat de "kern van steen met een condensator" de granieten "sarcofaag" in de Koningskamer betreft, namelijk omdat één van de schachten in de Koningskamer inderdaad gericht staat op de ster Polaris.

Ook bij de piramides van Teotihuacán in Meso-Amerika vinden we mogelijk bewijs voor het opwekken en/of geleiden van energie. De Piramide van de Zon bevatte flinke hoeveelheden mica in lagen tot 30 centimeter dik. In 1906 werden lagen mica gevonden tussen twee van de bovenste niveau's van de Piramide van de Zon, voordat ze werden verwijderd en verkocht tijdens restauratiewerkzaamheden. Meer recentelijk werd een "tempel" gevonden onder de Piramide van de Zon waar twee massieve lagen mica van beide 27 vierkante meter werden gevonden boven op elkaar onder een vloer welke bedekt was met zware stenen platen.

Deze lagen werden allen geïdentificeerd als een type mica dat alleen te vinden is in Zuid-Amerika, wat zo'n 3218 km verwijderd is van Teotihuacán. Omdat deze lagen waren verborgen waren ze niet gebruikt als decoratie en zou logischerwijs een functie hadden moeten hebben. Mica wordt vandaag de dag gebruikt in de elektronika-industrie bij de constructie van condensatoren, en voor zowel thermische als elektrische isolatie.

Tevens bij de ruïnes van de tempel of piramide bij Abu Gurab in Egypte zijn er grote lagen mica gevonden vlak voor het complex, wat verder mogelijk aangeeft dat zowel de oude Egyptische als de Meso-Amerikaanse piramides en tempels, alhoewel verschillend in bouwstijl, gebouwd zijn op grond van dezelfde basiskennis.

In zijn ebook: "Jesus the Christ", noemde trance-medium Douglas James Cottrell de sarcofaag in de Koningskamer van de Grote Piramide als de "gouden belichaming", wat zou kunnen betekenen dat deze oorspronkelijk was versierd met goud. Hier was een bepaalde mate van experimentatie met wat sommigen "astraal reizen" zouden noemen, of bewustzijn van de ziel, of communicatie met de spirituele aspecten. In een zekere trance-sessie gaf hij aanvullende informatie over de Egyptische piramides: Het doel van de Grote Piramide was om te communiceren met het "Grote Hiernamaals", oftwel de spirituele aspecten. Zowel de Koningskamer als de Koninginnekamer zouden gericht zijn op zekere astrologische invloeden en er zou een poging geweest zijn om hoge niveau's van wijsheid doormiddel van dit punt te vergaren. De Zaal der Archieven onder de Sfinx werd gebruikt als een opslag voor informatie en idealen welke achtergehouden werden. Er is een raster rond de planeet, en op verscheidene punten op het raster stonden gelijksoortige piramides die gebouwd werden door deze organisatie of mensen die gevlucht waren van het continent bekend als Atlantis. De Egyptische piramides werden ook gebouwd als een poging om het energieraster ofwel de vervoersaspecten van de planeet zelf te behouden. Ze waren geen eenvoudige mausoleums of grafplaatsen.

Het mica dat aangetroffen werd in het fundament van specifieke tempels of piramides werd gebruikt voor de overgang, de vermenigvuldiging van de energie, omdat dit materiaal zowel gebruikt werd als een isolator als een geleider. (Bron: Cottrell's ebook "Atlantis Revisited"). Deze piramides waren generators en bakens voor grote vervoermiddelen die zich konden verplaatsen door de lucht, over het land en in de zee, met behulp van de zwaartekracht en anti-zwaartekracht, en waren geometrisch gelijk verdeeld op de planeet, vanwaar men van het ene baken naar het andere kon reizen. Op kleinere schaal werden deze generators ook gebruikt om stenen te tillen. Door middel van motoren die een hoogfrequente vibratie uitzonden (dat elektromagnetische impulsen afgaf) kon men een werveling (een vortex) boven het object creëren dat de "druk" van de zwaartekracht op het object kon verstoren waardoor zowel steen als ijzer zou zweven. Het probleem hier echter is dat de bediener afgeschermd zal moeten worden (vanwege de schadelijke invloed). Deze zwaartekracht zou een druk zijn omdat deze kracht volgens Cottrell van boven komt en niet van de grond. (Bronnen: "Rev. Douglas James Cottrell PhD: Pyramids and UFO Technology" en"Rev. Douglas James Cottell PhD: Secrets of the Egyptian Pyramids part 2", door Rammsteinregeln.)


De Grote Piramide van Gizeh zou "magnetische elektriciteit", oftewel een elektromagnetisch veld hebben opgewekt dat verzameld werd als een combinatie van magnetisme op twee verschillende niveau's dat uitstraalde als spaken van een wiel die in tegengestelde richting van elkaar draaiden wat een uitlijning en een uitbreiding teweeg bracht, namelijk de combinatie van elektriciteit en magnetisme tesamen. (Bron: "Rev. Douglas James Cottrell PhD: Miscellany vol 2: Esoterica and the unexplained", door Rammsteinregeln.) Dit zou kunnen impliceren dat - om een voorwerp "gewichtloos" te maken - het eigenlijk gedragen wordt door de kunstmatig gecreëerde balans tussen elektriciteit en magnetisme.

James Tyberonn legde deze energiestroom van de piramides als volgt uit:

"De piramiden hebben een dynamische energiestroom van 4 laterale of zijwaarts lopende spiralen. Dit zijn niet precies vortexen in de gebruikelijke zin, maar ronddraaiende energieën. Wat nauwkeuriger gezegd: ik zie twee "cijfer 8" stromingspatronen. In alle vier de cirkels komt de energie binnen vanuit het bovenste derde deel van de piramide, gaat door de Konings- en de Koninginnekamer, circuleert dan naar buiten door de grond en komt weer terug omhoog. Elke cirkel is een gecentreerd lateraal kruispunt van de vier zijden. De twee "cijfer 8" stromen bewegen zich individueel vanuit de vier windstreken de Koningskamer in… De één van noord naar zuid die de mannelijke energie symboliseert, de ander van oost naar west die de vrouwelijke energie symboliseert. De stroming van noord naar zuid is de sterkste, als gevolg van de verandering van de leylijn-tussenruimte en het feit dat de Nijl-leylijn van zuid naar noord stroomt.

Boven de piramiden hangt een nauwkeurige, elektromagnetische (naar binnen en naar buiten draaiende) vortex met een dubbele rand; tegen de klok in aan de buitenrand en met de klok mee aan de binnenrand. Alle piramiden zijn opgenomen in deze hoger gelegen poort en vortex.

Ik voel ook een specifieke spilverbinding voor het elektromagnetische netwerk (niet het lichtnetwerk) om op de een of andere manier verankerd te zijn binnenin de Grote Piramide vortex. Ook voel ik dat het lichtnetwerk en het zwaartekrachtnetwerk sleuteltoppunten hebben in dit grote vortexportaal."



De Zaal der Archieven

In het oude Egypte en Babylon waren sfinxen bekend als bewakers van heilige plaatsen. Er zijn oude legendes en verhalen over een mythische bibliotheek van oude kennis welke begraven zou zijn onder de Grote Sfinx van Gizeh.

Volgens het boek "Historie de la Magie" (1876), van de Franse auteur P. Christian, diende de Sfinx van Gizeh als de ingang naar de heilige onderaardse kamers waar de beproevingen van de geïnitieerde plaatsvonden. In het verleden werd deze ingang afgesloten door een bronzen poort tussen de voorpoten van de Sfinx, met een geheim veermechanisme dat alleen geopend kon worden door de Magie. Volgens de schrijver zou deze poort versperd zijn geweest door zand en rommel, maar vandaag de dag is hier echter een stenen vloer aanwezig op de grond. Zou het kunnen dat de bronzen poort ergens onder deze stenen vloer verscholen ligt? In de buik van de Sfinx zouden galerijen uitgehouwd zijn die zouden leiden naar het onderaardse gedeelte van de Grote Piramide. Deze galerijen lagen kriskras door elkaar op zo'n kunstzinnige manier dat wanneer men zonder een gids door dit netwerk zou gaan men er niet aan zou ontkomen om weer terug te keren naar het startpunt.

De lezingen van Edgar Cayce vertellen dat de Atlanteanen een opslagplaats zouden hebben gebouwd die de "Zaal der Archieven" (Hall of Records) werd genoemd. Hier zou onder andere een historisch overzicht te vinden zijn uit de tijden van Atlantis, informatie over de gewoontes en zeden, wetenschappelijke en medische kennis, en muziekinstrumenten. De opening die zou leiden naar deze zaal zou gevonden kunnen worden in de rechterschouder van de Sfinx. (Misschien doelde Edgar Cayce hier echter op het openingsmechanisme in plaats van de werkelijke ingang.) Hij voorspelde dat deze verborgen archieven mogelijk tussen 1996 en 1998 gevonden zouden kunnen worden, wat blijkbaar dus nog niet gebeurd is.

Of dat deze eeuwenoude zaal al gevonden is of niet, tot op de dag van vandaag is deze echter nog niet geopend, of de ontdekking hiervan is nooit bekend gemaakt aan het massapubliek. Deze zaal zou pas geopend worden wanneer de meeste zelfzuchtige motieven uit de wereld zouden zijn geholpen. Sommigen menen zelfs dat bovennatuurlijke invloeden de ontdekking van deze zaal tegenhouden tot de tijd aanbreekt wanneer de mensheid op verantwoorde wijze met deze kennis om zou kunnen gaan.

De mysticus Hugh C. Randall-Stevens schreef in zijn boek: "Atlantis to the Latter Days" (1954) over zijn gechanneld materiaal van twee wezens die zich Adolemy en Oneferu noemden. Adolemy zou geleefd hebben onder de naam Osiraes gedurende de heerschappij van Amenhotep III en IV, en Oneferu zou geleefd hebben onder de naam Men-Aton, gedurende de heerschappij van Achnaton.

In het Vrijmetselaarscentrum van Gizeh zou hij details hebben gekregen over de aard en de bouw van de Grote Piramide van Gizeh en de Sfinx. Hij beweert dat hij een paar van hun diagrammen zou hebben gereproduceerd welke hier rechts en onder te zien zijn.


 


De Zaal der Archieven was tevens het onderwerp van wel liefst 41 lezingen van trance-medium Paul Solomon. Tijdens zijn lezing die hij gaf bij de piramide van Gizeh op 23 januari 1981, beschreef hij ook wat gevonden zou worden in de oude Egyptische Zaal der Archieven en bevatte tevens een waarschuwing voor de mensheid om naar alternatieve energiebronnen over te schakelen voordat het te laat zou kunnen zijn. Vrij vertaald naar het Nederlands van de website www.wisdomofsolomon/psr10.html:

"Velen dachten en zeiden dat (de Zaal der Archieven) verzegeld waren totdat de evolutie van bewustzijn . . . het punt van afstemming zou bereiken dat men de informatie zou verdienen die zich hier zou bevinden. Maar het zou accurater zijn om te zeggen dat deze archieven bewaard werden voor een tijd wanneer men deze nodig had . . .

Jullie staan . . . op het punt om het evenwicht te vernietigen tussen de natuurlijke energieën in en rondom deze planeet. En, inderdaad, het evenwicht kunnen beïnvloeden van het gehele systeem, het zonnestelsel, het universum zelf. Vervolgens, de vernietiging van weerpatronen, de onevenwichtigheid van de natuur, het verbranden van brandstoffen, heeft een verschil in jullie atmosfeer aangebracht, zowel in temperatuur en de filtering van de energiestralen naar jullie planeet. Al deze zaken worden bedreigingen voor het bestaan van jullie ras.

De planeet zelf is ontwikkeld op een manier, dat het houden van haar balans, haar verwantschap door magnetische krachten, door de krachten van zwaartekracht en beweging in verhouding tot andere hemellichamen binnen het systeem, (het) produceert (een) enorme (hoeveelheid) vrije energie. En het is simpel, wanneer men in harmonie met de natuur werkt, om de energie te gebruiken die de natuur zelf opwekt en voorziet door zowel de beweging van water op de planeet en de toevloed van energie van de zon. Niet alleen de energie afkomstig van hitte, niet alleen zonne-energie, maar juist magnetische krachten en krachten van de zwaartekracht en deze kunnen aangewend worden op een aantal manieren.

Dat (is) veelal aanwezig door middel van het gebruik van kristallen. Het is geen geheim dat kristallen gemakkelijk de stralen van de zon kunnen ontvangen, en deze kunnen concentreren en vergroten om een grotere bron van energie te produceren dan dat het ontvangt.

. . . Wanneer je deze apparaten en formules van een vervlogen tijd ziet, zullen ze je wat primitief voorkomen, maar in toepassing zullen ze veel superieurder blijken in vergelijking met hetgeen jullie nu hebben.

De formules betreffen het gebruik van energie. Het aanwenden van energie in harmonie met de planeet op natuurlijke manieren dat niet het gebruik van machines nodig had zoals jullie ze kennen, maar de beschikbare energie concentreerden door middel van kristallijnen vormen en harmonica. Het gebruik van geluid en licht voornamelijk, en energieën waar jullie geen woorden voor hebben, maar nauw verwant zijn met wat jullie de ethers noemen, elektriciteit, magnetische energie en zwaartekracht-energie. Deze zijn daar. En het gebruik van de geest als een voortreffelijk instrument om de Wetten van het Universum te begrijpen, ook deze formules zijn hier aanwezig.

Er zijn fragmenten van een cultuur, archieven van hun bron en ontstaan. Verslagen van hun levens en zelfs de conservatie van dingen zoals hun kledingsstukken, hun instrumenten, en er is hier zelfs nog voedsel opgeslagen, zowel eetbaar als smakelijk. Zaden, zaden van zulke planten die jullie niet kennen in deze tijd en zullen bruikbaar zijn in deze herstellingsperiode en het reinigen van de atmosfeer."

(". . ." en "( )" impliceren veranderingen aan de tekst om het gemakkelijker te lezen zonder dat de context wordt aangepast.)

Vele hedendaagse Egyptologen menen dat er geen bewijs is dat de Zaal der Archieven werkelijk bestaat. Er zijn echter verschillende holtes aangetroffen onder de Sfinx met behulp van bodemrader (ground-penetrating radar (GPR)), maar de gewoonlijke opvatting is dat deze holtes volledig van natuurlijke origine zouden zijn. De website "Giza Geomatrix" presenteert de scans van hun eigen onderzoek.

Alhoewel het eerst volledig ontkend werd door de toenmalige autoriteiten van het Gizeh-plateau, herontdekte de auteur Andrew Collins gedurende het jaar 2008, achter een muur van de tombe die bekend staat als NC2, een complex van lange tunnels onder het Gizeh-plateau door de memoires te lezen van de ontdekker Henry Salt, die in het jaar 1817 beschreef hoe hij toegang verkreeg tot hetzelfde tunnelsysteem, maar om wat voor reden dan ook later nooit was teruggekeerd voor verder onderzoek. De meeste van deze tunnels lopen dood, alhoewel één van de tunnels door lijkt te gaan in een nauwe ruimte, welke op het moment van schrijven nog niet uitgegraven is vanwege de potentiële gevaren van giftige spinnen en slangen. Deze tunnel zou naar de Sfinx kunnen leiden en mogelijk naar de legendarische Zaal der Archieven. 
 
Naast de zaal in Egypte zouden er meerdere "Zalen der Archieven" bestaan, verborgen op andere locaties op de wereld; Één onder meters zeewier in een tempel van het verzonken eiland Poseidia, één op het schiereiland Yucatán in Mexico, en één in Tibet. De helderziende Douglas James Cottrell heeft het ook over een nog niet ontdekte opslagplaats van oude informatie onder het tempelcomplex van Angkor Wat in Cambodja.